228/2017: Zapora Wodna Pilchowice - Pilchowice (woj. dolnośląskie, pow. lwówecki, gm. Wleń)

powstała w latach 1904-12 na rzece Bóbr, by chronić przed powodziami. Autorami projektu byli Otto Intze oraz dr Curt Bachmann.
Decyzję o budowie podjęto w 1900 r. W 1904 r. rozpoczęto drążenie kanału odprowadzającego . Ma 9 m szerokości, 7 m wysokości oraz 383 m długości. Po wybudowaniu kanału stworzono przegrody, dzięki którym osuszono teren budowy (przegroda przed wlotem istnieje do tej pory - jest pod lustrem wody).
W 1908 r. wmurowano kamień węgielny i akt erekcyjny, a w 1912 r. cesarz Wilhelm II uroczyście otworzył zaporę.

Wysokość zapory wynosi 69 m, a szerokość korony to 270 m. Zalew, który powstał w wyniku budowy zapory ma 240 ha i pojemność 50 mln m3.
Wybudowano również elektrownię o mocy 7,5 MW złożoną z 6 turbozespołów.

227/2017: Muzeum Kargula i Pawlaka - Lubomierz (woj. dolnośląskie, pow. lwówecki, gm. Lubomierz)

(ul. Wacława Kowalskiego 1)

powstało w 1995 r. z inicjatywy mieszkańców. Mieści się w tzw. Domu Płócienników.
W muzeum można zobaczyć pamiątki związane z komedią wyreżyserowaną przez Sylwestra Chęcińskiego. Są to rekwizyty wykorzystywane przy kręceniu filmu: fragment płotu, przy którym kłócili się bohaterowie, radio Pawlaków, rower, walizki Johna, szafy...
Można obejrzeć w fragmenty filmu Sami swoi, plakaty filmowe, taśmy...

Przed budynkiem mieści się Zaułek filmowy, znajdują się w nim tablice pamiątkowe poświęcone ludziom filmu.

226/2017: Kolumna św. Maternusa - Lubomierz (woj. dolnośląskie, pow. lwówecki, gm. Lubomierz)

(pl. Wolności)

barokowa rzeźba na kręconej kolumnie wraz z basenem. Powstała w 1717 r., poddana została renowacji w 1873 r. Przedstawia patrona kościoła klasztornego trzymającego w lewej dłoni makietę kościoła, w prawej pastorał. Prawdopodobnie autorem jest legnicki rzeźbiarz Michał Wust.

225/2017: Kościół pw. Nawiedzenia NMP i św. Maternusa - Lubomierz (woj. dolnośląskie, pow. lwówecki, gm. Lubomierz)

(pl. Kościelny 1)

Pierwotny kościół gotycki wzniesiono w XIV w., z którego zachowała się wieża oraz aneks przy prezbiterium. Przebudowany po 1517 r. Ponownie zniszczony w 1688 r., gruntownie w latach 1727-30 r. przez Jana Jakuba Scheerhafera, restaurowany w 1802, 1905 i 1936-37. Budowla jest jednonawowa, pięcioprzęsłowa, z bocznymi kaplicami i emporami nad nimi, nakryta sklepieniami żeglastymi, fasada jest bezwieżowa. 

Na bogate późnobarokowe wyposażenie wnętrza składają się: plafony ma sklepieniach autorstwa Jagera i Jerzego Wilhelma Neuherza, ołtarz główny z 1775 r. wraz z chórem, stalle w prezbiterium, ambona (z 1765 r.), liczny zespół szat i tkanin liturgicznych oraz ołtarze boczne: św. Karola Boromeusza, św. Benedykta, Trzech Króla, św. Anny, Matki Boskiej Bolesnej, św. Aleksego, św. Franciszka Ksawerego, św. Józefa, św. Jana Nepomucena i Matki Boskiej Częstochowskiej.

Ołtarz główny zdobiony jest płaskorzeźbą przedstawiającą scenę Wniebowzięcia NMP. Postać MB adorowana jest przez Benedykta i św. Scholastyki. Pozostałe figury ukazują św. Wacława, św. Maternusa, św. Bernarda, św. Floriana, św. Barbarę i św. Jadwigę. Sklepienie nawy głównej zdobią freski przedstawiają sceny: Przemienienia Chrystusa, Wniebowstąpienia i Wniebowzięcia NMP. Organy pochodzą z 1797 r. i są zdobione herbami fundatorów - rodziny von Schaffgotsch. 

W kaplicy MB Szkaplerznej umieszczono relikwiarz zawierający relikwie pierwszego stopnia kilkuset świętych. Z gotyckiej części kościoła zachowały się: zakrystia (z XIX-wiecznymi meblami oraz sprzętami liturgicznymi), kaplica św. Krzyża, krużganki ze sklepieniem krzyżowo-żebrowym. Z krużganków prowadzą kręte schody do chóru mniszek. Kaplica ta posiada zdobienia w drewnie z ołtarzem poświęconym zesłaniu Ducha Świętego. W następnych pomieszczeniach wystawionych ostało kilkadziesiąt lichtarzy, krzyży oraz szat liturgicznych.

W dawnej kaplicy adoracji znajduje się XIX-wieczny piec kaflowy, obrazy świętych, fragmenty chorągwi i baldachimy oraz XVIII-wieczna drewniana figura Madonny.

224/2017: Figura św. Jana Nepomucena - Lubomierz (woj. dolnośląskie, pow. lwówecki, gm. Lubomierz)

(pl. Wolności)

jest barokową rzeźbą z kamienia piaskowego w stroju kapłańskim. Wokół głowy świętego umieszczono metalowy nimb z sześcioma gwiazdkami. Rzeźba pochodzi z 1. poł. XVIII w.

223/2017: Mury miejskie - Lubomierz (woj. dolnośląskie, pow. lwówecki, gm. Lubomierz)

wzniesione w XV w. otaczały miasto i założenia klasztorne. W murze istniały pierwotnie dwie bramy miejskie: Górna i Dolna. W 1527 r. przebito i umocniono trzecią bramę - średnią, zw. klasztorną. W 1803 r. zapoczątkowano rozbiórkę murów i bram miejskich. Obecnie zachowały się wokół klasztoru i od strony wsi Milęcice.

221/2017: Kościół pw. św. Jadwigi - Gryfów Śląski (woj. dolnośląskie, pow. lwówecki, gm. Gryfów Śląski)

(pl. Kościelny)

Pierwszy kościół z XIV/XV w. zniszczyli husyci w 1427 r. Odbudowany został w 1512 r. i kilkakrotnie w XVII w. po pożarach, a w 1843 r. modernizowany. Bryła pomimo późniejszych przebudów zachowała gotycki charakter. Do wieży północnej przylega klasycystyczny portyk z 1843 r. z barokowymi figurami (z bramy cmentarnej). Halowe wnętrze kościoła nakryto sklepieniami krzyżowymi, które pokrywa dwubarwna dekoracja (sgraffitowa) ze scenami z życia Chrystusa, dzieło włoskich budowniczych Domenica Dipara i Johannesa Dalbora.
W nawie głównej znajduje się manierystyczny drewniany ołtarz z 1606 r. wykonany przez Paula Meynera z symbolami Cierpliwości, Roztropności, Nadziei, Sprawiedliwości i Męstwa. Po zamknięciu skrzydeł ołtarz ma formę monstrancji
Ołtarze boczne pochodzą z XVIII w. Barokowa ambona jest dziełem Liewalda z 1728 r. W kościele znajduje się także kamienna renesansowa chrzcielnica z 1678 r.
W kaplicy Schaffgotschów renesansowe całopostaciowe epitafium rodu wykonane w latach 1585-87 przez Hansa Klintzsch. W dalszej części umieszczono kamienne epitafia na ścianach naw.