Przez długie lata wiedza o Skalnym Mieście, leżących w okolicach Teplic nad Metują i Adrszpach, była niewielka. Okoliczni mieszkańcy szukali w nich schronienia. Dopiero ok. 1700 r. zaczęli przybywać pierwsi turyści ze Śląska. Najstarszy wizerunek Skał Adrszpaskich pochodzi z 1739 r. W 1824 r. wybuchł pożar niszcząc roślinność leśną, ale także odsłaniając skalne labirynty.
Szlak turystyczny ma długość 3,5 km. Na jego przejście należy przeznaczyć ok. 3 godz.
1. Piaskarnia - zalany kamieniołom - wokół jeziora znajduje się przygotowana trasa okrężna (1,5 km) z miejscami na odpoczynek.
2. Dzban - potężna skalna baszta przy drodze, po lewej stronie. Po raz pierwszy została zdobyta przez Josefa Janebę, Miroslava Jedlickę i Rudolfa Otto Bausche w 1935 r. Unikalne 6-metrowe okno skalne tworzy
ucho dzbana.
3. Fotel babci - swoim kształtem przypomina ogromne siedzisko.
4. Głowa Cukru - wysokość tej skały wynosi 52 m, wierzchołek ma 13 m obwodu, a podstawa 3 m, Cała skała waży ok, 40 tys kg i wygląda jak odwrócony kręgiel.
5. Metuja - w 1975 r. ogłoszono, że źródło rzeki znajduje się na wzniesieniu, na zachód od Skał Adrszpaskich, przez Wilczy Wąwóz, Wielki i Mały Wodospad aż do Skalnego Miasta.Długość rzeki wynosi 71 km.
6. Zbieg rzeki Metuji i Potoku Rzerzichovego
7. Przyłbica
8. Organy
9. Rękawica
10. Bliźnięta
11. Brama Gotycka - wybudowana została na polecenie Ludwika Karela Nadherni'ego w 1839 r. W tym miejscu znajdowało się pierwsze wejście.
12. Rynek Słonia jest najchłodniejszą częścią Skalnego Miasta, w jego mikroklimacie można zaobserwować kaczeńce, podbiałki alpejskie czy modrzyka górskiego i wiele innych roślin. Skały na Rynku przypominają słoniowe głowy z trąbami.
13. Dywany
14. Ząb Karkonosza - na wysokiej smukłej baszcie skalnej wykuto napis w języku niemieckim i umieszczono tablicę z oznaczeniem poziomu wody podczas powodzi 23 czerwca 1844 r. Pierwszego wejścia na Ząb dokonali 8 sierpnia 1964 r. Karel Hauschke i Jaroslav Krecbach.
15. Most diabła - sklepienie jego mierzy 21 m.
16. Wieża Elżbieta - pierwszego wejścia na skałę dokonali w 1947 r. Vladimir Skaroupka, Miroslav Jirka i Miroslav Tomek.
17. Kamień pioruński - to głaz, z którym wiążę się pewna historia z 1722 r. Dwóch Anglików zwiedzało Skały, kiedy rozpoczęła się burza. Turyści schowali się pod podwieszoną skałę, a piorun uderzył kilka metrów dalej, zaś z przeciwległego zbocza oderwał się wielki blok skalny.
18. Madonna
19. Głowa lwicy
20. Karp
21. Mały wodospad
22. Schody - prowadzą obok napisu potwierdzającego naprawienie ich w 1820 r.
23. Popiersie Johanna Wolfganga Goethego z tablicą pamiątkową - dokumentuje ona odwiedziny poety w Adrszpach w 1790 r. Tablicę odsłonięto w 1932 r., a dokonał tego baron Nadherny.
24. Wielki wodospad - spada spomiędzy skał z wysokości 16 m.
25. Skalne jeziorko i możliwość przepłynięcia łódką - zbiornik służył do spławiania wyciętego drewna na przełomie XVIII i XIX w. W atrakcję turystyczną jeziorko zmieniło się w 1857 r.
26. Nowe Partie - udostępnione turystom w 1890 r.
27. Mała panorama
28. Kochankowie - przypominający kobietę i mężczyznę chcących się pocałować. Wysokość tej grupy skalnej mierzona od strony doliny wynosi 100 m. Między postaciami widoczna jest szczelina w kształcie okna o wysokości 10 m. Pierwsze wejście na skałę udało się w 1923 r. Ottonowi Dietrichowi, Wilhelmowi Fielhowi i Ottonowi Rulke.
29. Skalna kaplica - a w niej tablica upamiętniająca tragiczną śmierć Josefa Emanuela Nadhernego podczas wejścia na Kochanka w 1929 r.
30. Widok i wielka panorama - z lewej strony widzimy gładkie wierzchołki Gilotyn, w tyle Kochanków, na prawo początek Rzerzichowego Wąwozu.
31. Żółw
32. Punkt widokowy na Starostę
33. Starosta
34. Starościna
35. Mysia Dziura - wąski wąwóz
36. Echo - od 1783 r. dla zabawiania turystów grano na waltorniach i strzelano z moździerza. Huk wystrzału wracał 7-krotnie odbity od ścian Krzyżowego Wierchu.
37. Indianin
Ratusz jest budynkiem dwukondygnacyjnym. Został wybudowany w 1718 r. jako prywatna rezydencja. W 1842 r. ratusz spłonął. W 1876 r. wieża została zastąpiona nową ośmioboczną wieżą w stylu gotyku Tudorów.
Tułów kościoła zbudowany w 2. poł. XIII w. Następnie barokowa przebudowa odbywała się w latach 1712-14. Oryginalna dzwonnica została podniesiona w 1730 r. Powieszono w niej dwa cenne dzwony (1486, 1491).
Klasztor założono na pocz. XIII w. przez mnichów z zakonu św. Benedykta.
zbudowany w 1596 r. Zamek często zmieniał właścicieli. W XVIII w. zamek został przebudowany w stylu barokowym, zaś w XIX w. dodano elementy neorenesansowe.
Przez długie lata wiedza o Skalnym Mieście, leżących w okolicach Teplic nad Metują i Adrszpach, była niewielka. Okoliczni mieszkańcy szukali w nich schronienia. Dopiero ok. 1700 r. zaczęli przybywać pierwsi turyści ze Śląska. Najstarszy wizerunek Skał Adrszpaskich pochodzi z 1739 r. W 1824 r. wybuchł pożar niszcząc roślinność leśną, ale także odsłaniając skalne labirynty.
2. Dzban - potężna skalna baszta przy drodze, po lewej stronie. Po raz pierwszy została zdobyta przez Josefa Janebę, Miroslava Jedlickę i Rudolfa Otto Bausche w 1935 r. Unikalne 6-metrowe okno skalne tworzy ucho dzbana.
4. Głowa Cukru - wysokość tej skały wynosi 52 m, wierzchołek ma 13 m obwodu, a podstawa 3 m, Cała skała waży ok, 40 tys kg i wygląda jak odwrócony kręgiel.
8. Organy
11. Brama Gotycka - wybudowana została na polecenie Ludwika Karela Nadherni'ego w 1839 r. W tym miejscu znajdowało się pierwsze wejście.
12. Rynek Słonia jest najchłodniejszą częścią Skalnego Miasta, w jego mikroklimacie można zaobserwować kaczeńce, podbiałki alpejskie czy modrzyka górskiego i wiele innych roślin. Skały na Rynku przypominają słoniowe głowy z trąbami.
14. Ząb Karkonosza - na wysokiej smukłej baszcie skalnej wykuto napis w języku niemieckim i umieszczono tablicę z oznaczeniem poziomu wody podczas powodzi 23 czerwca 1844 r. Pierwszego wejścia na Ząb dokonali 8 sierpnia 1964 r. Karel Hauschke i Jaroslav Krecbach.
16. Wieża Elżbieta - pierwszego wejścia na skałę dokonali w 1947 r. Vladimir Skaroupka, Miroslav Jirka i Miroslav Tomek.
17. Kamień pioruński - to głaz, z którym wiążę się pewna historia z 1722 r. Dwóch Anglików zwiedzało Skały, kiedy rozpoczęła się burza. Turyści schowali się pod podwieszoną skałę, a piorun uderzył kilka metrów dalej, zaś z przeciwległego zbocza oderwał się wielki blok skalny.
22. Schody - prowadzą obok napisu potwierdzającego naprawienie ich w 1820 r.
25. Skalne jeziorko i możliwość przepłynięcia łódką - zbiornik służył do spławiania wyciętego drewna na przełomie XVIII i XIX w. W atrakcję turystyczną jeziorko zmieniło się w 1857 r.
28. Kochankowie - przypominający kobietę i mężczyznę chcących się pocałować. Wysokość tej grupy skalnej mierzona od strony doliny wynosi 100 m. Między postaciami widoczna jest szczelina w kształcie okna o wysokości 10 m. Pierwsze wejście na skałę udało się w 1923 r. Ottonowi Dietrichowi, Wilhelmowi Fielhowi i Ottonowi Rulke.
30. Widok i wielka panorama - z lewej strony widzimy gładkie wierzchołki Gilotyn, w tyle Kochanków, na prawo początek Rzerzichowego Wąwozu.
