124/2017: Kościół Matki Boskiej Zwycięskiej - Praha (Praga) (Praga 1: Malá Strana) (Czechy, kraj Praga)

(Karmelitska 9)

został wzniesiony na pocz. XVII w. przez luteranów niemieckich. W 1624 r., już po bitwie pod Białą Górą, stał się własnością karmelitów popierających kontrreformację. Został przebudowany w poł XVII w. Obrazy w ołtarzach przedstawiające św. Józefa, św. Joachima, św. Annę oraz św. Szymoina Słupnika są dziełem Peters Brandla.
W prawym bocznym ołtarzu umieszczone jest słynne prazske Jezulatko - cudowna XVI-wieczna figurka Jezusa wykonana z wosku i przywieziona do Pragi z Hiszpanii w 1628 r.

Podarowała ją karmelitom Polyxena z
Lobkovic. Figurce przypisuje się liczne cudowne uzdrowienia. Podobno cesarzowa Maria Teresa  modliła się do praskiego Dzieciątka o to, aby mogła mieć dzieci. Miała ich sześcioro.
W muzeum, które znajduje się na piętrze, można podziwiać liczne ubranka, w które jest przebierana.

Źródło: Kantor W.: Praga. SBM Renata Gmitrzak, 2013.

123/2017: Most Karola - Praha (Praga) (Praga 1: Malá Strana - Praga 1: Staré Město) (Czechy, kraj Praga)

nazywany tak od XIX w. na część fundatora. Kiedy budowano go w XIV w., był jednym z nielicznych kamiennych mostów w Europie. Most postawiono w miejscu starszego mostu Judyty, zniszczonego przez powódź w 1342 r. Budową kierował Peter Parler, budowniczy katedry św. Wita. Po stronie małostrańskiej, wznoszą się dwie wieże. Niższa to pozostałość pierwszego mostu Judyty, nazwanego na cześć żony księcia Vladislava II. Druga wieża zbudowana została w poł. XV w. i wzorowana była na wieży mostowej po stronie staromiejskiej. Most ma ponad 500 m długości i prawie 10 m szerokości.

W XVII w. zaczęły pojawiać się na nim rzeźby. Jako pierwszą postawiono figurę św. Jana Nepomucena. Był spowiednikiem Zofii, żony cesarza Wacława IV.
Ponoć Wacław, poszukując dowodów zdrady swej małżonki, kazał pojmać Jana Nepomucena, aby zmusić go do wyjawienia powierzonego przez królową sekretu. Nepomucen nic nie wyjawił i zapłacił za to życiem - z rozkazu króla wrzucono go z mostu Karola do Wełtawy. Pod figurą umieszczono dwa reliefy ze scenami z legendy. Jeśli dotknie się ich ręką, spełni się pomyślane życzenie, a ponadto powróci się do Pragi.

Wszystkich rzeźb jest trzydzieści. Od strony Malej Strany są to po lewej:
- św. Salwator,
- śś. Kosma i Damian (patroni medyków),
- św. Wit,
- św. Filip Benicius (jedyny posąg marmurowy),
- św. Kajetan (opiekun sierot i ofiar wojen),
- św. Augustyn,
- św. Juda Tadeusz (apostoł wzywany na ratunek w sprawach beznadziejnych),
- św. Antoni Padewski (patron chorych, inwalidów i piekarzy, proszony o pomoc przy odnajdywaniu zagubionych rzeczy),
- św. Jan Nepomucen (figura z brązu),
- śś. Norbert, Wacław i Zygmunt (patroni ziem czeskich),
- św. Jan Chrzciciel (stoi na miejscu rzeźby przedstawiającej chrzest Chrystusa, która została zniszczona w czasie powodzi),
- śś. Cyryl i Metody (apostołowie Słowian, wcześniej stała rzeźba św. Ignacego Loyoli, która wpadła do wody podczas powodzi w 1890 r.)
- św. Anna Samotrzeć (patronka mężatek i górników, matka Maryi),
- św. Krzyż (Ukrzyżowanie, hebrajski napis z 1696 r. w łuku brzmi: Święty, Święty, Święty Pan Bóg Zastępów),
- Madonna ze św. Dominikiem i Tomaszem z Akwinu (pod Madonną kula ziemska w obłokach oraz symbol dominikanów - pies z pochodnią),
- Madonna ze św. Bernardem (założycielem zakonu cystersów).

Po prawej stronie (od Malej Stranej):
- św. Wacław,
- św. Jan z Matha,
- śś. Feliks de Valois i Ivan (założyciele zakonu trynitarzy, który wykupywał chrześcijan z niewoli muzułmańskiej),
- św. Wojciech,
- św. Ludgarda,
- św. Mikołaja z  Tolentino,
- śś. Wincenty Ferreriusz i Prokop (na cokole Saracen i Żyd nawróceni na wiarę chrześcijańską),
- św. Franciszek Seraficki (patron zakonów żebrzących),
- św. Ludmiła ze św. Wacławem (jako nauczycielka swego wnuka św. Wacława),
- św. Franciszek Borgia (generał jezuitów),
- św. Krzysztof (patron podróżnych, tragarzy, żeglarzy, kierowców),
- św. Franciszek Ksawery (misjonarz na Dalekim Wschodzie, współzałożyciel zakonu jezuitów),
- św. Józef (patron stolarzy i cieśli),
- Pieta,
- śś. Barbara, Małgorzata, Elżbieta (patronka umierających, górników i hutników wraz z patronką urodzaju z piekarzy, biednych i chorych),
św. Iwo (patron prawników),
Na jednym z filarów - wsporników poniżej balustrady znajduje się 31 rzeźba przedstawiająca rycerza Bruncvika.

Spacerując mostem Karola można kupić rysunki, zdjęcia Pragi, zapozować do portretu czy karykatury, a także podziwiać widoki.

Źródło: Kantor W.: Praga. SBM Renata Gmitrzak, 2013.

111/2017: Pałac Wallensteina - Praha (Praga) (Praga 1: Malá Strana) (Czechy, kraj Praga)

(Valdstejnske namesti 17/4)

pierwszy i największy barokowy szlachecki pałac w Pradze. Powstał na początku XVII w. Budowę pałacu Wallenstein powierzył dwóm uznanym włoskim mistrzom Andrei Spezzy i Niccolo Sebregondiemu. Pałac stanął w miejscu 23 wyburzonych domów, trzech ogrodów i starej cegielni. Kompleks pałacowo-ogrodowy to budynek z pięcioma dziedzińcami, loggia oraz imponujące ogrody.
Główna sala pałacu o wymiarach 24 x 12 m ma wysokość dwóch pięter, powiększona jest przez zwierciadlane okna.
Na stropie umieszczone jest
malowidło Baccio de Bianco, przedstawiające Wallensteina jako boga wojny Marsa. Na ścianach są żyrandole z weneckiego szczypanego szkła. Do sali przylega Komnata Rycerska z tłoczonymi i złoconymi tapetami ze skóry cielęcej, a nad kominkiem umieszczony jest konny portret Albrechta Wallensteina.
Dalsze pomieszczenia to Przedpokój Audiencyjny, w którym znajdują się weneckie lustra z wyspy Murano, Sala Audiencyjna ze sztukateriami i plafonem XVII w. oraz Korytarz Mitologiczny zdobiony 16 freskami Baccia de Bianco.
Od 1996 r. pałac wykorzystywany jest przez Senat Republiki.

Z głównego dziedzińca pałacu można wejść do Ogrodów Wallensteina. Założone zostały równocześnie z pałacem w 1623 r. Dominantą wschodniej strony jest sala z 1627 r. zdobiona sztukateriami i malowidłami ze scenami z wojny trojańskiej. Rzeźby i fontanny projektował Adrian de Vries. Oryginały zrabowane zostały w 1648 r. przez wojska szwedzkie. Od 1914 r. znajdują się w ogrodach wierne kopie.
Niezwykłym elementem jest sztuczna grota (a właściwie ściana) z naciekami, pomiędzy którymi można dostrzec ukryte maszkarony, twarze pełzające węże i żaby. Obok ściany znajduje się woliera, w której żyją puchacze.
W ogrodzie można spotkać przechadzające się białe pawie, w fontannie z Herkulesem podziwiać kolorowe rybki.
Na końcu ogrodów znajduje się ujeżdżalnia pałacu Wallensteina z 1630 r. zaadaptowana do celów wystawienniczych.

Źródło: Kantor W.: Praga. SBM Renata Gmitrzak, 2013.