Jest to drewniany kościółek pochodzący z XV w. W XVII w. został otoczony sobotami, wokół niego utworzono cmentarz.
Wnętrze kościółka zdobi polichromia: w nawie z końca XV w., w prezbiterium z XVI w.
Kościół jest późnogotycki, jednonawowy, otoczony podcieniami.
Malowidła w prezbiterium pochodzą z końca XVII w.: na ścianie północnej - Sąd Ostateczny, na ścianie południowej - Ostatnia Wieczerza i wizerunek NMP adorowanej przez św. Szymona, zamknięcie - Ukrzyżowanie.
Na dekorację chóru składają się malowidła przedstawiające Dekalog.
W kościele znajdowały się trzy tryptyki. Zostały one skradzione w 1992 r., a następnie odzyskane. Zdecydowano jednak o umieszczeniu ich w Muzeum Diecezjalnym w Tarnowie.
Obecnie w kościółku podziwiać można:
- kopia tryptyku św. Leonarda (z 1510 r.) - w polu środkowym św. Leonard z kajdanami na rękach, św. Wawrzyniec i św. Florian, na skrzydłach bocznych - sceny z życia św. Leonarda i wizerunki świętych,
- kopia tryptyku św Mikołaja (z 1530 r.) - w polu środkowym św. Mikołaj ofiarujący trzem biednym pannom posag w postaci trzech złotych kul,
- kopia tryptyku Adoracji Dzieciątka Jezus (z XV w.),
- grupa Pasji (krzyż oraz figury Matki Bożej i św. Jana)
- barokowe obrazy na południowej ścianie,
- gotycka płaskorzeźba Zaśnięcia NMP z końca XIV w.
W posadzce nawy znajduje się płyta nagrobna Józefiny i Antoniego Ledóchowskich, rodziców sióstr bł. Marii Teresy i Urszuli.
Kościół został uszkodzony podczas powodzi w 1997 r. - naruszyła ona konstrukcję budowli.
Świątynia znajduje się na listach: małopolskiego Szlaku Architektury Drewnianej oraz Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Narodowego UNESCO (2003).
