Zamek został zbudowany w 1330 r. dla ochrony granicy węgierskiej. Najpierw była to drewniano-ziemna strażnica na szczycie wysokiej góry. Potem wzniesiono murowaną twierdzę, która powiększono, a podzamcze otoczono murem. Kolejny właściciel przebudował mury Zamku Średniego, poszerzył podzamcze, dodał dom mieszkalny i basztę bramną. Zamek był świadkiem walk kandydatów do tronu węgierskiego. W XVII i XVIII w. najstarsza część twierdzy popadła w ruinę. W 1827 r. zamek przejęła rodzina Horvathów, nadając mu cechy wiejskiej rezydencji. Zamek pozostawal w ich rękach do 1943 r. Niedzica i część Zamagurza została włączona do Polski w 1920 r.
Z jego tarasów rozpościerają się piękne widoki na zaporę oraz warownię w Czorsztynie. 
Zamek zachował się prawie w całości. Zobaczymy m.in. eksponaty związane z historią zamku, izbę tortur (z wieloma groźnie wyglądającymi narzędziami, służącymi w dawnych wiekach do okrutnych przesłuchań), salę myśliwską i izbę straży. W cenie bilet zamkowego zwiedzimy także wozownię znajdującą się po prawej stronie wchodząc na teren zamku.
Ciekawostka: Biała Dama z Niedzicy
Warowny zamek niedzicki został wybudowany przez Czecha Rudolfa Berzevicę. Tu na podwórzu zamku, będącego obecnie Domem Pracy Twórczej Historyków Sztuki, ukazuje się przed północą Biała Dama. Widziało ją wiele pracujących osób.
Jeden z Berzevicych znalazł się w Peru, gdzie ożenił się z Indianką. Mieli córkę Uminę, która poślubiła Peruwiańczyka Amaru. Zginął on zasztyletowany w 1788 r. Umina z synem i legendarnym skarbem Inków przybyła do zamku niedzickiego, gdzie wkrótce została zasztyletowana na dziedzińcu przed wejściem do kaplicy. Skarbu nigdy nie odnaleziono, a Umina błądzi po zamku pod postacią Białej Damy.
