(ul. Lubelska 20)
Renesansowy zamek wybudowany w latach 1508-1526 na wysokiej skarpie wiślanej przez Mikołaja Firleja i jego syna - Piotra Firleja. Zamek stoi na skraju wysokiej wiślanej skarpy, od strony lądu, odciętej fosą, przy której postawiono budynek bramny, basteję z otworami strzelniczymi i basztę. Kolejny wlaściciel, Andrzej Firlej, zlecił Santiemu Gucciemu przebudowę twierdzy w duchu renesansu. Powstaly wówczas dwa skrzydła o charakterze pałacowym i krużganek od strony dziedzińca, a całość ozdobiono renesansową attyką.
Kolejną rozbudowę pod koniec XVI w. przeprowadzili nowi właściciele, Tarłowie. Wzniesiono skrzydło mieszkalne z krużgankami, część pałacu przedłużono, tworząc Wielką Amfiladę, a na jej końcach postawiono wieże. W 1654 r.
Janowiec jako posag Barbary Tarłówny stał się własnością Lubomirskich. W 1975 r. zamek został zakupiony przez Muzeum Nadwiślańskie od ostatniego właściciela, Leona Kozłowskiego i od 1993 r. jest stopniowo remontowany.
Obecnie w trzech salach na parterze zgromadzono eksponaty poświęcone przeszłości zamku, kolejnym właścicielom, historii obiektu oraz dziejom konserwacji.
Na najniższej kondygnacji zamku oglądaliśmy zastawy porcelanowe z przeróżnymi motywami: roślinnymi, zwierzęcymi, portrety czy krajobrazy.
Również skorzystaliśmy z możliwości spaceru po janowickich krużgankach - kolejne trzy piętra, gdzie mogliśmy zobaczyć ogrom obiektu.
Nieopodal zamku, na terenie parku znajdują się:
- barokowy dwór zbudowany w latach 1760-1770 przez Wierzbickich, przeniesiony z miejscowości Moniaki, należący niegdyś do rodziny Zembrzuskich; w jego wnętrzach zobaczyliśmy: meble, tkaniny, zbiory malarstwa, fotografie, pamiątki rodzinne oraz drobne sprzęty codziennego użytku;
- drewniany spichlerz z przełomu XVIII i XIX w, przeniesiony z Podlodowa, z ekspozycją etnograficzną zawierającą zbiory sztuki ludowej, rybołówstwa i rzemiosła z okoli Powiśla Lubelskiego.; ekspozycję uzupełnia wystawa
Życie między dwoma brzegami o sztuce szkutniczej;
- stodoła z końca XIX w. przeniesiona ze wsi Wylągi;
- lamus z końca XIX w. przeniesiony z wsi Kurów.
Ciekawostka:
Czarna Dama z Janowca
W 2 poł. XVIII w. Helena, córka mieszkających w Janowcu Lubomirskich, zakochała się w jednym z ubogich poddanych ojca. Więziona przez rodziców nie chciała wyrzec się swej miłości.
Wobec nieustępliwości ojca popełniła samobójstwo wyskakując z okna na dziedziniec zamku. Odtąd ukazuje się pod postacią czarno ubranej damy. Także niektórzy widywali w okolicach zamku czarnego barana.
Nasz pierwszy raz na promie (dla mnie, Macieja i BlueBirda). Mieliśmy wybór dwóch dróg do Janowca:
