63/2016: Skałki Mirowskie - Mirów (woj. śląskie, pow. myszkowski, gm. Niegowa)

Między zamkami w Mirowie a Bobolicach znajduje się pasmo skał wapiennych. Jest tutaj ponad 150 dróg wspinaczkowych ubezpieczonych ringami o trudnościach III do VI.5+. Wysokość skał to od 5 do 30 metrów.

62/2016: Ruiny zamku – Mirów (woj. śląskie, pow. myszkowski, gm. Niegowa)

zamek został wzniesiony przez Kazimierza Wielkiego w XIV w. na zachodniej granicy Polski. Kamienny zamek powiększono pod koniec XV w., gdy stał się siedzibą Myszkowskich. Odbudowany po zniszczeniach w czasie potopu szwedzkiego, był zamieszkany do 1787 r. W późniejszym okresie, pozbawiony opieki i narażony na niszczycielskie działania sił natury, stał się ruiną. W latach 60-tych XX w. przeprowadzono prace konserwatorskie i zabezpieczające. Z zamku górnego przetrwały ściany, nad którymi góruje wysoka wieża. O zamku dolnym przypominają fragmenty muru i dwóch wież, widać też pozostałości ganku dla straży oraz strzelnice. W wieży mieszkalnej zachowały się gotyckie obramienia okien.

61/2016: Królewski Zamek Bobolice – Bobolice (woj. śląskie, pow. myszkowski, gm. Niegowa)

został zbudowany za panowania Kazimierza Wielkiego w 2. poł. XIV w. Należał do systemu obronnego warowni królewskich, broniących zachodniej granicy państwa od strony Śląska, nazywanych Orlimi Gniazdami. Przy budowie wykorzystano naturalne warunki obronne – twierdza stanęła na trudno dostępnym wapiennym wzniesieniu. Średniowieczny zamek składał się z budynku mieszkalnego i muru obwodowego, a dodatkową ochroną była sucha fosa. W 1370 r. Bobolice zostały lennem Władysława Opolczyka, który ako stronnik Habsburgów prowadził politykę nieprzychylną Jagielle. Knowania i próby zawarcia sojuszu z Krzyżakami zakończyły się królewską interwencją i utratą majątku w Bobolicach, gdzie osadzono polską załogę, a zamek włączono do domeny królewskiej. W 1587 

r. warownię na krótko zajęły wojska Maksymiliana Habsburga. Lata świetności zamku trwały do 1657 r., kiedy to został mocno zniszczony przez Szwedów. Po wojnach szwedzkich w XVII i XVIII w. zamek zaczął popadać w ruinę. Gdy król Jan III Sobieski w drodze do Krakowa zatrzymał się na zamku Bobolice, jego orszak musiał nocować w namiocie.

Po II wojnie światowej przeprowadzono prace konserwatorskie i zamek zabezpieczono jako trwałą ruinę. Zachowały się partie murów, sięgające miejscami drugiego piętra. W północno-zachodniej części znajduje się niewielki ganek straży, skąd roztacza się widok na okolicę. Pod koniec XX w., rodzina Laseckich – obecnych właścicieli zamku – podjęła wyzwanie uratowania tego obiektu przed całkowitą ruiną. Przy pomocy najlepszych naukowców, przeprowadzono prace archeologiczne, zabezpieczające i rekonstrukcyjne, mające na celu uratowanie tego zabytku.

Z bobolickim zamkiem wiążą się trzy legendy:

1. XV-wieczne kroniki wspominają o przedstawicielu rodu Krezów, który więził w nim swoją bratanicę;
2. O bliźniakach, właścicielach zamków - Mirze i Bobolu. Według legendy wykopali oni tunel łączący zamki, by móc rozmawiać ze sobą bez świadków oraz by móc gromadzić tam swoje skarby. Jednak ich przyjaźń została wystawiona na próbę i zakończyła się tragicznie. Bobol przywiózł z jednej z wypraw piękną kobietę, Mir zakochał się w niej. Pewnej nocy Bobol nakrył parę kochanków w tunelu. Mira zamordował, a żonę zamurował. Do dziś tęsknie patrzy z wieży na zamek w Mirowie;
3. W XIX w. w tunelu odnaleziono skarb, o którym wspominała legenda o Mirze i Bobolu.

Obok zamku znajduje się ostaniec skalny powstały ponad 100 mln lat temu. Bramę ukształtowały procesy wietrzenia i erozji. Na cześć obecnych właścicieli, ostaniec nazwano Bramą Laseckich.

Zamek Bobolice znajduje się na Szlaku Orlich Gniazd.