Ratusz - Tarnowskie Góry (woj. śląskie, pow. tarnogórski, gm. Tarnowskie Góry)

(ul. Rynek 4)

to neomanierystyczny budynek wzniesiony w latach XIX w. W jego narożniku widnieje data budowy oraz wykuty w piaskowcu herb Tarnowskich Gór. Został zaprojektowany przez architekta Hermanna Gutha.
Na uwagę zasługuje figura gwarka w niszy ratuszowej.

Kościół ewangelicki Zbawiciela - Tarnowskie Góry (woj. śląskie, pow. tarnogórski, gm. Tarnowskie Góry)

(ul. Rynek)

świątynia wybudowana w 1780 r., a po 120 latach rozbudowano go do obecnego kształtu.

Sedlaczek - Tarnowskie Góry (woj. śląskie, pow. tarnogórski, gm. Tarnowskie Góry)

(ul. Rynek 1)

najlepiej zachowany budynek architektury świeckiej. Posiada renesansowe stropy, portale i sklepienia.
Na piętrze mieści się Muzeum, które powstało w 1958 r. W jego murach znajdują się takie wystawy jak:
- kolekcja malarstwa zachodnioeuropejskiego - dzieła głównie z XVi i XVIII w.,
- Z dziejów Tarnowskich Gór,
- Wiwat Jan III Sobieski.

Najstarszy budynek w mieście - Tarnowskie Góry (woj. śląskie, pow. tarnogórski, gm. Tarnowskie Góry)

(ul. Gliwicka)

Budynek pochodzi z 1598 r. (piwnice i parter). Była to dawna szkoła protestancka.

Dzwonnica Gwarków - Tarnowskie Góry (woj. śląskie, pow. tarnogórski, gm. Tarnowskie Góry)

(ul. Teofila Królika)


pochodzi z XVI w. Do 1954 r. służyła kopalni Blachówka w Bobrownikach Śląskich. W lutym 1955 r. została przeniesiona z inicjatywy Stowarzyszenia Miłośników Ziemi Tarnogórskiej.
Stoi na podmurowaniu z kamienia wapiennego, gdzie dawniej znajdował się zbór gwarków.

Kościół pw. św. Apostołów Piotra i Pawła - Tarnowskie Góry (woj. śląskie, pow. tarnogórski, gm. Tarnowskie Góry)

(ul. Gliwicka 14)

Jego początki sięgają pierwszej połowy XVI w., ale obecny kształt uzyskał podczas przebudowy ukończonej w 1851 r.
Nad nim góruje XVI-wieczna wieża mająca 60 m wysokości.
Wewnątrz przebudowanej kilkukrotnie świątyni zachowały się renesansowe i barokowe płyty nagrobne, zespół witraży oraz obrazy. Do kościoła przylega XVIII-wieczna kaplica św. Barbary.

Zabytkowa Kopalnia Srebra - Tarnowskie Góry (woj. śląskie, pow. tarnogórski, gm. Tarnowskie Góry)

(ul. Szczęść Boże 81)

Wyrobisko funkcjonujące w latach 1784-1911/2. Od 1976 r. 40 m pod ziemią mieści szlak turystyczny. Ma długość 1740 m długości i prowadzi przez trzy szyby: Anioł, Żmija i Szczęść Boże. Atrakcją jest przepłynięcia 230-metrowego odcinka łodzią. Podczas zwiedzania można zobaczyć przodki górnicze z okresu XVI-XIX w., dawne narzędzia, a także osobliwości przyrodnicze w postaci srebrnonośnej galeny oraz zjawisk krasowych (wapienne nacieki, podziemne zbiorniki wodne).

Od 2006 r. Kopalnia znajduje się na trasie Szlaku 

Zabytków Techniki Województwa Śląskiego.

W 2014 r. dołączyła do Europejskiego Szlaku Dziedzictwa Przemysłowego jako tzw. Punkt Kotwiczny.
Od 2017 r. wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Dla zbieraczy Znaczków Turystycznych jest możliwość zakupienia o numerze 602.

Skansen Maszyn Parowych - Tarnowskie Góry (woj. śląskie, pow. tarnogórski, gm. Tarnowskie Góry)

(ul. Szczęść Boże 81)

to naziemna cześć Zabytkowej Kopalni Srebra. Został otwarty w 1976 r. wraz z Kopalnią
W 2014 r. eksponaty odrestaurowano. Zaś 1 2015 r. otwarto kolejkę skansenową o rozstawie szyn 184 mm (kolej lilipucia). Trasa liczy 500 m i jest fajną atrakcją dla dzieci i dorosłych.

Wystawa obejmuje 25 eksponatów. Nawiązują do historii tarnogórskiego górnictwa. W XIX w. było wprowadzenie nowoczesnej techniki parowej.
W latach 1788-1804 sprowadzono do Tarnowskich Gór 8 maszyn parowych, które do 1834 r. pompowały wodę z 17 szybów.


Zwiedzanie zaczynamy od Kamieni Granicznych Pola Górniczego (Paul Francesco, 1839; Isabella 1844; Bally Castle, 1845; Erica 1853).
Następnie oglądamy kolejno:
- kocioł parowy lokomobilny typ Ln-2 z 1910,
- kolejowy samobieżny żuraw parowy z 1940,
- walec drogowy parowy z 1928,
- wagon cysterna z 1884,
- parowóz normalnotorowy typ TKh 12 z 1910,
- parowóz wąskotorowy typ T49 Ryś z 1950,
- parowóz wąskotorowy typ - LAS 49 z 1953,
- parowóz wąskotorowy z tenderem typ - Px4 z 1936,
- parowóz normalnotorowy bezpaleniskowy typ Tkbb z 1917,
- parowóz wąskotorowy typ - Tyb 4 z 1906,

- maszyna parowa wyciągowa typ - Koppek K-7000 z 1907,

- kocioł parowy (Walczak) jednopłomieniowy z 1910,

- dłutownica typ - PMZ 92 z 1914,

- maszyna parowa napędzająca ekshaustor (wentylator ssący) w koksowni z 1900,

- maszyna wyciągowa parowa typ - bębnowy z 1887,

- maszyna parowa tłokowa próżniowa z kołem zamachowym z 1903,

- pompa parowa przyścienna z 1903,

- silnik parowy tłokowy z 1926,

- pompa tłokowa typ - LK 5,3/4" x 10/40 SCZU z 1926,

- pompa parowa tłokowa typ Worthington z 1952,

- zespół prądotwórczy parowy z 1934,

- koło wodne napędzające młot w kuźnicy z XVII w.

Wejście jest bezpłatne. A z nami zwiedzała Figa.