(ul. Tężniowa 5)
to urządzenia do odparowywania wody z solanki. Pomysłodawcą ich powstania był Stanisław Staszic, a projektantem był Jakub Graff. Dwie pierwsze tężnie zbudowano w latach 1824-33, trzecią w 1859 r. Długość pierwszej wynosi 651,5 m, drugiej - 723,8 m, trzeciej - 366,2 m. Wysokość każdej z nich to 15,8 m. Na wybudowanie tężni zużyto ok. 21 tys. m3 drewna sosnowego i dębowego.
Konstrukcje zbudowane z dębowych pali i gałęzi tarniny (50 tys. m3), układają się w kształt podkowy. Spływa po nich solanka pompowana z fontanny Grzybek.
Po 2-3 krotnym przepływie solanki przez wszystkie tężnie, po odparowaniu, z 6 % solanki powstaje 27 % roztwór soli z dużą zawartością jodu, przesyłany następnie rurociągiem ze zbiorników pod tężniami do warzelni, gdzie po procesie warzenia uzyskuje się sól, szlam i ług. Solanka spływa po tężniach tylko w pogodne i bezdeszczowe dni. Jod, uwalniający się w trakcie parowania, nasyca powietrze wokół tężni, a rozpylone w powietrzu kropelki solanki sprawiają, że jest ono podobne dao morskiego.
Obecnie tężnie są głównie naturalnym inhalatorium na wolnym powietrzu, leczącym drogi oddechowe osób spacerujących wzdłuż tych niezwykłych budowli.
to urządzenia do odparowywania wody z solanki. Pomysłodawcą ich powstania był Stanisław Staszic, a projektantem był Jakub Graff. Dwie pierwsze tężnie zbudowano w latach 1824-33, trzecią w 1859 r. Długość pierwszej wynosi 651,5 m, drugiej - 723,8 m, trzeciej - 366,2 m. Wysokość każdej z nich to 15,8 m. Na wybudowanie tężni zużyto ok. 21 tys. m3 drewna sosnowego i dębowego.Konstrukcje zbudowane z dębowych pali i gałęzi tarniny (50 tys. m3), układają się w kształt podkowy. Spływa po nich solanka pompowana z fontanny Grzybek.
Po 2-3 krotnym przepływie solanki przez wszystkie tężnie, po odparowaniu, z 6 % solanki powstaje 27 % roztwór soli z dużą zawartością jodu, przesyłany następnie rurociągiem ze zbiorników pod tężniami do warzelni, gdzie po procesie warzenia uzyskuje się sól, szlam i ług. Solanka spływa po tężniach tylko w pogodne i bezdeszczowe dni. Jod, uwalniający się w trakcie parowania, nasyca powietrze wokół tężni, a rozpylone w powietrzu kropelki solanki sprawiają, że jest ono podobne dao morskiego.
Obecnie tężnie są głównie naturalnym inhalatorium na wolnym powietrzu, leczącym drogi oddechowe osób spacerujących wzdłuż tych niezwykłych budowli.
